2 zł 2012 r. - Bolesław Prus (1847-1912), dwa złote NG

2 zł 2012 r. - Bolesław Prus

Nominał: 2 zł

Próba (stop): Ng / GN (CuAl5Zn5Sn1)

Wymiary: Ø 27,00 mm

Masa: 8,15 g

Stempel: zwykły

Rant: 8 x NBP

Wielkość emisji: 800.000

Data wejścia do obiegu: 20 września 2012

Stan: od 1 (menniczy) do -1

Moneta okolicznościowa o nominale 2 zł ze stopu Nordic Gold wybita dla upamiętnienia postaci wybitnego polskiego pisarza Bolesława Prusa (1847-1912).

Uwaga! Fotografia monety ma charakter poglądowy i ogólny, może więc odbiegać np. kolorystycznie od oryginału. Szczegóły dotyczące stanu zachowania znajdują się w opisie monety.

Narodowy Bank Polski systematycznie wybija monety okolicznościowe, które upamiętniają wybitnych polskich ludzi. W lutym 2012 roku do obiegu wejdą monety dwuzłotowe z wizerunkiem znanego pisarza Bolesława Prusa. Będą one wykonane ze stopu Nordic Gold, a wielkość emisji to 800 tysięcy.

Bolesław Prus tworzył w okresie pozytywizmu,  a naprawdę nazywał  się Aleksander Głowacki i pochodził z rodziny szlacheckiej. Tytuł szlachecki został mu odebrany, ponieważ uczestniczył w Powstaniu Styczniowym. W czasie powstania został ranny i spędził trochę czasu w więzieniu. Po wyjściu z więzienia zdecydował się na studia na wydziale matematyczno – fizycznym w Warszawie. Prawdopodobnie wybrał ten kierunek dlatego, że wydawał się on przyszłościowy. Głowacki nie był bogatym człowiekiem. Bardzo szybko stracił rodziców i przez pewien czas był pod opieką starszego brata, który był chory psychicznie.  Zanim zaczął zarabiać na życie pisaniem imał się różnych zawodów: był guwernerem, fotografem, ulicznym mówcą oraz ślusarzem w jednej z prężnie działających fabryk.

Jego kariera pisarska zaczęła się rozwijać od momentu, gdy w 1871 roku zaczął pracować jako dziennikarz. Współpracował z wieloma czasopismami, a jedenaście lat później został redaktorem naczelnym tygodnika „Nowiny”. Jednak nie poradził sobie w tej roli, ponieważ gazeta ogłosiła upadłość i przestała istnieć na rynku. Właśnie wtedy Bolesław Prus poświęcił się pisaniu powieści. Miał wiele wolnego czasu oraz problemy finansowe. Pewnego dnia poznał znanego malarza Stanisława Witkiewicza , który pomagał w tworzeniu pisma „Wędrowiec”. To właśnie dzięki znajomości z Witkiewiczem  na łamach „Wędrowców” zostały opublikowane liczne opowiadania oraz nowele Prusa, które przyczyniły się do wzrostu popularności tego pisarza. W „Wędrowcu” zadebiutowała także powieść „Placówka”, która jest zaliczana do najlepszych dzieł tego pisarza. Inne jego znane dzieła, to m.in. „Lalka” oraz „Emancypantki”.  Prus stworzył także wiele nowel, które do dnia dzisiejszego są obowiązkową lekturą szkolną.  W jego twórczości głównym bohaterem był przeważnie wieśniak. Przedstawił on człowieka ze wsi inaczej niż robili to inni pisarze.  Dla niego wieśniak był człowiekiem godnym uwagi, który miał swoje uczucia.

Aleksander Głowacki nie tylko był uzdolnionym pisarzem, ale także aktywnie udzielającym się społecznikiem. Przez całe swoje życie pomagał innym i był wrażliwy na ludzką krzywdę. Opiekował się chociażby sierotami z Towarzystwa Dobroczynności oraz pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Kursów dla Analfabetów Dorosłych. Przed swoją śmiercią spisał testament fundując w ten sposób stypendia utalentowanym dzieciom pochodzącym z ubogich rodzin wiejskich. Takie stypendia można otrzymać do dnia dzisiejszego. Głowacki umarł w wieku sześćdziesięciu czterech lat. Przyczyną jego śmierci był zawał serca. Został pochowany w grobowcu na Powiązkach w Warszawie. Na grobowcu Aleksandra Głowackiego często można zobaczyć świeże kwiaty. Ludzie pamiętają o nim do dnia dzisiejszego.