Pomiń, aby przejść do informacji o produkcie
1 z 2

20 zł 2005 r. - Tadeusz Makowski 1882-1932 - Polscy Malarze XIX-XX Wieku

20 zł 2005 r. - Tadeusz Makowski 1882-1932 - Polscy Malarze XIX-XX Wieku

Cena regularna 99,00 zł PLN
Cena regularna Cena promocyjna 99,00 zł PLN
W promocji Wyprzedane
Z wliczonymi podatkami. Koszt wysyłki obliczony przy realizacji zakupu.
Ilość

20 zł 2005 r. - Tadeusz Makowski 1882-1932 - Polscy Malarze XIX-XX Wieku

Nominał: 20 zł
Stop: Ag 925/1000
Wymiary: 40x28 mm
Masa: 28,28 g
Stempel: lustrzany, tampondruk

Rant: gładki
Nakład: 70.000
Data emisji: 12 maja 2006
Stan: I (menniczy / L). minimalna patyna

Srebrna moneta kolekcjonerska o nominale 20 zł wyemitowana przez NBP w ramach serii "Polscy Malarze XIX-XX Wieku".

Uwaga! Fotografia monety ma charakter poglądowy i ogólny, może więc odbiegać np. kolorystycznie od oryginału. Szczegóły dotyczące stanu zachowania znajdują się w opisie monety.

Rewers: Wizerunek Tadeusza MAkowskiego z obrazu "Autoportret z paletą i ptaszkiem", paleta i trzy pędzle, napis: Tade/Makowski

 

Awers: Wizrunek obrazu "Skąpiec" Tadeusza Makowskiego, orzeł, nominał, data.

 

Tadesz Makowski (ur. 29 stycznia 1882 w Oświęcimiu, zm. 1 listopada 1932 w Paryżu), polski malarz.
Studiował w latach 1902-1906 filologię klasyczną i polską na Uniwersytecie Jagiellońskim, 1903-1908 malarstwo w ASP w Krakowie u J. Stanisławskiego i J. Mehoffera. Na przełomie 1908/1909 wyjechał do Paryża, gdzie pozostał do końca życia. We wczesnych pracach był wierny swoim nauczycielom. W Paryżu malował początkowo pod wrażeniem fresków P. C. Puvis de Chavannes'a, a poznawszy grupę kubistów z Montparnasse'u, uległ ich wpływowi. Zaproszony przez W. Ślewińskiego, spędził okres wojny w Bretanii, gdzie później wracał kilkakrotnie. Od tego czasu datuje się jego odejście od kubizmu i zwrot ku studiom z natury. Malował pejzaże ze sztafażem w duchu naiwnego realizmu i podobnie stylizowane kompozycje figuralne. Wykorzystując i przetwarzając w poetyckiej wyobraźni wpływy dawnego malarstwa niderlandzkiego i holenderskiego, kubizmu, polskiej sztuki ludowej i współczesnych naiwnych realistów, wypracował indywidualny styl metaforyczny, emanujący lirycznym nastrojem. Częstym tematem jego obrazów były dzieci w scenach z życia wiejskiego, teatralnych, maskaradowych i karnawałowych, w prymitywizowanej i częściowo geometryzowanej formie. Uprawiał grafikę (m.in. drzeworytnicze ilustracje książkowe). W 1912-1931 prowadził dziennik (wydany w 1961 w Warszawie).

Źródło: Wikipedia

Pokaż kompletne dane